Mijn eerste dag bij African Wildlife Safaris zit erop. En wat ben ik gesloopt zeg! Het was een dag vol luisteren, die in het teken stond van het inwerkprogramma. Ik heb een kennismakingsronde gehad (de collega's lijken leuk), heb even achter mijn (hele mooie!) bureau gezeten en heb verder vooral in de board room geluisterd naar wat het bedrijf inhoudt, wat mijn positie inhoudt, etc.
Morgen begin ik met een training in het reserveringssysteem dat we gebruiken, dat maandag verder vervolgd wordt. En vanaf dan begin ik met het echte werk, weliswaar voorlopig nog wel met zijwieltjes.
donderdag 20 september 2012
zaterdag 15 september 2012
P.s. 4
Ik ben aangenomen!!!!!!!
Donderdag de 20e begin ik. Jippie, eindelijk kunnen we in het weekend boodschappen doen en schoonmaken (haha..) want.. ik heb een job!
donderdag 13 september 2012
P.s. 3
Het tweede interview gisteren ging goed, voor zover ik dat kon peilen. Ze vroegen nog een aantal vragen, en gingen wat dieper in op een aantal onderwerpen van de vorige keer. Verder moest ik m'n referenties doormailen zodat ze daar contact mee konden opnemen. Nu is het dus een kwestie van afwachten. Ik verwacht op z'n vroegst begin volgende week iets te horen, nadat de referentiecheck is afgerond. Dus nog steeds.. fingers crossed!
Verder gaat het hier z'n gangetje. Het weer is erg wisselvallig, na een aantal prachtige en warme dagen begin deze week. Ik ga nog steeds elke dag naar de sportschool omdat mezelf kennende, dat zal afnemen zodra ik werk heb. Ook heb ik me deze week weer voor nieuwe cursussen opgegeven, eind september en begin oktober (Japanese Bookbinding, Perfume Masterclass, Making Paper Bowls) dus dat houdt me ook bezig.
Ik hou jullie allen op de hoogte!
Verder gaat het hier z'n gangetje. Het weer is erg wisselvallig, na een aantal prachtige en warme dagen begin deze week. Ik ga nog steeds elke dag naar de sportschool omdat mezelf kennende, dat zal afnemen zodra ik werk heb. Ook heb ik me deze week weer voor nieuwe cursussen opgegeven, eind september en begin oktober (Japanese Bookbinding, Perfume Masterclass, Making Paper Bowls) dus dat houdt me ook bezig.
Ik hou jullie allen op de hoogte!
donderdag 6 september 2012
P.s. 2
Vandaag heb ik het goede nieuws gekregen dat ik ben uitgenodigd voor een 2e interview bij African Wildlife Safaris! Woensdag 12 september is het zover. Wederom, fingers crossed want het zegt uiteraard nog niets. Maar leuk is het wel!
dinsdag 4 september 2012
Het Dakterras
Nadat het project "Wijnvat" klaar was, besloten we een volgend project op ons te nemen. Omdat we naast het wijnvat nog een groot stuk leeg dakterras hadden, besloten we daar een Veggie Patch (moestuin) neer te zetten. Ook leek Michiel het leuk om wat potjes te bevestigen aan onze zonnepanelen, en daar dan hang/kruipplantjes in de doen. Zaterdag huurden we daar speciaal een auto voor om naar het tuincentrum te gaan en alle benodigdheden te halen.
We hadden berekend dat voor de afmetingen van onze veggie patch, we 17 zakken tuinaarde van 25 liter nodig hadden. Nou hebben we wel een lift in het complex, maar die bleek buiten werking te zijn! Bijna hadden we de hele boel afgenblazen maar uiteindelijk besloten we dat de wil om het groentenbed neer te zetten te groot was, en dat we dan maar 17 keer de trappen op en neer zouden lopen.
Bij de Bunnings -het tuincentrum- waren we al snel klaar met twee volgeladen karren vol tuinaarde, planken voor de moestuin, potjes en hangplantjes voor de zonnepanelen en uiteraard groenten (artisjok, broccoli, tomaat, paprika en lenteui), kruiden (bieslook, basilicum, peterselie en munt), fruit (aardbei) en slasoorten.
Eenmaal thuis aangekomen bleek de lift het weer te doen.. Over geluk gesproken! Michiel haalde meteen 2 supermarktkarretjes zodat we daar alles in konden doen en via de lift voor de deur af konden droppen. Vervolgens begonnen we meteen met klussen. We konden niet wachten!
De chaos vooraf
Het gedeelte van het terras dat al "af" was.
Hier moest de veggie patch komen te staan.
Voor..
Tijdens..
Wat een stoere klusser he!
In elkaar gezet en klaar om te vullen met aarde.
Het worteldoek aan de planken bevestigen vond ik wel een leuk klusje, spelen met een hamer.
Klaar om plantjes in te zetten.. Maar dat deden we pas de dag erna!
Zondag gingen we verder met de twee projecten. Ik zette alle plantjes in de veggie patch..
..en Michiel bevestigde alle potjes aan de zonnepanelen.
Wat zal het mooi zijn als de verbena, sedum, enzovoort allemaal beginnen te hangen en de jasmijn en de passiebloem omhoog kruipen.
Maar het wijnvat mag er ook zeker zijn.
We hebben nog een sedumplantje verstopt tussen de stenen zodat die er mooi overheen kan kruipen.
Het eindresultaat. Wat eerst een dode hoek op het terras was, is nu een ontzettend leuk gedeelte geworden. We zijn er trots op.
We hadden berekend dat voor de afmetingen van onze veggie patch, we 17 zakken tuinaarde van 25 liter nodig hadden. Nou hebben we wel een lift in het complex, maar die bleek buiten werking te zijn! Bijna hadden we de hele boel afgenblazen maar uiteindelijk besloten we dat de wil om het groentenbed neer te zetten te groot was, en dat we dan maar 17 keer de trappen op en neer zouden lopen.
Bij de Bunnings -het tuincentrum- waren we al snel klaar met twee volgeladen karren vol tuinaarde, planken voor de moestuin, potjes en hangplantjes voor de zonnepanelen en uiteraard groenten (artisjok, broccoli, tomaat, paprika en lenteui), kruiden (bieslook, basilicum, peterselie en munt), fruit (aardbei) en slasoorten.
Eenmaal thuis aangekomen bleek de lift het weer te doen.. Over geluk gesproken! Michiel haalde meteen 2 supermarktkarretjes zodat we daar alles in konden doen en via de lift voor de deur af konden droppen. Vervolgens begonnen we meteen met klussen. We konden niet wachten!
donderdag 30 augustus 2012
P.s.
Ik heb aankomende maandag een sollicitatiegesprek voor Travel Sales Support staff member, bij African Wildlife Safaris & Natural Focus Safaris; een reisorganisatie voor de avontuurlijke reizen in Afrika, Zuid- en Midden-Amerika, Antarctica, etc.
Fingers crossed!
Laneway Learning
Voordat ik het over de vijver ga hebben (spanning opbouwen..) wil ik het eerst nog hebben over de cursus die ik afgelopen dinsdag heb gevolgd, rosette broches maken.
De cursus werd gehouden bij Laneway Learning, in Little Mule Café. Little Mule Café is overdag een café annex fietsreparatiewinkel en doordeweeks kun je er 's avonds terecht voor "cheap fun classes". Het idee erachter is simpel: iedereen kan zich opgeven als leraar (ik ook!) en de onderwerpen lopen daardoor uiteen van voedingsleer en astronomie tot sieraden maken, karate en vinologie. De cursussen zijn eenmalig, one night only, en zacht geprijsd.
Ik besloot me een paar weken geleden op te geven voor de cursus Rosette broches maken, broches van oude lappen stof in de vorm van een bloem.
De cursus was ontzettend leuk. Ik zat aan een tafel met allemaal andere leeftijdsgenoten die ook alleen kwamen, waardoor we meteen contact hadden. Tegenover me zat een meisje die afgelopen juni in Nederland op vakantie was dus konden we daar het gezellig over hebben. Schuin tegenover me zat een vrouw die wat tips had voor banen zoeken en we hebben mailadressen uitgewisseld.
Het maken van de broche zelf was nog best lastig, misschien ook vanwege het gepraat ondertussen. Je moet een strip stof, van ongeveer 30 cm lang, tot een koord draaien en dan het koord tot een roos draaien. Die roos moet je vastpinnen met spelden en dan aan de "lelijke kant" met naald en draad hier en daar steekjes maken zodat je de spelden eruit kunt halen zonder dat je hele roos uit elkaar valt. Vervolgens als je klaar bent lijm je met een lijmpistool een stuk vilt op de achterkant en twee stukjes leer die blaadjes voorstellen. De finishing touch is een speld vastlijmen op de achterzijde zodat je het als broche of haarpin kunt gebruiken.
Het is goed te merken dat je er overdag ook terecht kunt voor fietsreparaties.
Fietsen, fietsen, fietsen, het is net Nederland.
Uiteraard kregen we een papier met uitleg.
Voila, het eindresultaat.
Of ik de broche echt ga dragen weet ik nog niet, maar hoe dan ook: de cursus was zeker de moeite waard, al is het alleen maar om eruit te zijn, mensen te ontmoeten en contacten op te doen. Ik hou mijn ogen open voor andere leuke cursussen bij Laneway Learning!
De cursus werd gehouden bij Laneway Learning, in Little Mule Café. Little Mule Café is overdag een café annex fietsreparatiewinkel en doordeweeks kun je er 's avonds terecht voor "cheap fun classes". Het idee erachter is simpel: iedereen kan zich opgeven als leraar (ik ook!) en de onderwerpen lopen daardoor uiteen van voedingsleer en astronomie tot sieraden maken, karate en vinologie. De cursussen zijn eenmalig, one night only, en zacht geprijsd.
Ik besloot me een paar weken geleden op te geven voor de cursus Rosette broches maken, broches van oude lappen stof in de vorm van een bloem.
De cursus was ontzettend leuk. Ik zat aan een tafel met allemaal andere leeftijdsgenoten die ook alleen kwamen, waardoor we meteen contact hadden. Tegenover me zat een meisje die afgelopen juni in Nederland op vakantie was dus konden we daar het gezellig over hebben. Schuin tegenover me zat een vrouw die wat tips had voor banen zoeken en we hebben mailadressen uitgewisseld.
Het maken van de broche zelf was nog best lastig, misschien ook vanwege het gepraat ondertussen. Je moet een strip stof, van ongeveer 30 cm lang, tot een koord draaien en dan het koord tot een roos draaien. Die roos moet je vastpinnen met spelden en dan aan de "lelijke kant" met naald en draad hier en daar steekjes maken zodat je de spelden eruit kunt halen zonder dat je hele roos uit elkaar valt. Vervolgens als je klaar bent lijm je met een lijmpistool een stuk vilt op de achterkant en twee stukjes leer die blaadjes voorstellen. De finishing touch is een speld vastlijmen op de achterzijde zodat je het als broche of haarpin kunt gebruiken.
Of ik de broche echt ga dragen weet ik nog niet, maar hoe dan ook: de cursus was zeker de moeite waard, al is het alleen maar om eruit te zijn, mensen te ontmoeten en contacten op te doen. Ik hou mijn ogen open voor andere leuke cursussen bij Laneway Learning!
dinsdag 28 augustus 2012
Ceres
Omdat we nog niet helemaal tevreden waren met de hoeveelheid vijverplantjes die we twee weken gekocht hadden, besloten we een tripje te maken naar Ceres in East-Brunswick.
Wat Ceres precies is, is wat moeilijk te omschrijven. Een lap grond van 4 ha dat ooit een afvalstortplaats was, is nu omgebouwd tot een "Community Enviroment Park"; een plek (van aanzienlijke grootte!) waar een organic market te vinden is, alsmede een urban farm, een eco café, volkstuintjes en een tuincentrum. Ook zijn er overal oplossingen te vinden voor "green technology", waarbij bijvoorbeeld energie opgewekt wordt uit wind, water of verschillende manieren van waterbesparing.
We kwamen er aanvankelijk voor alleen het tuincentrum, maar we besloten toch wat rond te wandelen en een thee in het eco café te drinken.
Het eco café.
Een plek waar het een drukte van jewelste was. We begrepen niet precies wat het inhield, maar het leek erop dat je je eigen fiets daar kon repareren met gebruik van oud achtergelaten materiaal. Vrijwel alle plekjes waren bezet om aan je fiets te klussen!
Wind energie.
Een greywater reedbed system in aanleg.. hoe weet ik dat? Zie hieronder.
Even genieten van het waterige zonnetje.
Mooi aangelegd perk.
Het "Peace Centre".
Het café van bovenaf.
Met voldoende plek voor kids (jong en oud..) om te spelen.
Ja, we zijn natuurlijk wel in Australië he..
Het park ligt langs de Merricreek river, een schattig kronkelende, maar o zo bruine rivier.
Mmm lekker dat zonnetje.
Volkstuintjes.
Het tuincentrum.
Bij het tuincentrum vonden we twee mooie waterplantjes om de vijver mee af te maken. Het wijnvat is nu gevuld met water en plantjes en het ziet er knap uit.
Volgende blogpost: het wijnvat in actie!
Wat Ceres precies is, is wat moeilijk te omschrijven. Een lap grond van 4 ha dat ooit een afvalstortplaats was, is nu omgebouwd tot een "Community Enviroment Park"; een plek (van aanzienlijke grootte!) waar een organic market te vinden is, alsmede een urban farm, een eco café, volkstuintjes en een tuincentrum. Ook zijn er overal oplossingen te vinden voor "green technology", waarbij bijvoorbeeld energie opgewekt wordt uit wind, water of verschillende manieren van waterbesparing.
We kwamen er aanvankelijk voor alleen het tuincentrum, maar we besloten toch wat rond te wandelen en een thee in het eco café te drinken.
Volgende blogpost: het wijnvat in actie!
vrijdag 17 augustus 2012
Luna 1878 part 2
Ik was dan wel van plan om in dit blogbericht het verloop van het wijvat/de vijver te behandelen, maar vanwege de regen gisteren en eergisteren heeft dat wat vertraging opgelopen.
In plaats daarvan: Luna 1878, de markt waar we vorige week naartoe zijn gegaan. We waren daar zo enthousiast over dat we graag een tweede keer sfeer wilden proeven. Gisteravond regende het ontzettend hard, we hadden beiden geen paraplu en toch trotseerden we weer en wind om naar de markt te gaan. Gelukkig was de markt zelf overdekt..
Eenmaal aangekomen, schrok ik me een hoedje. Het was minstens twee keer zo druk als de vorige keer! Minstens! Kennelijk doet mond-tot-mond reclame wonderen. Bij alle stalletjes stonden enorme rijen. Tafeltjes om aan te eten was een sport. Na een tijdje vonden we twee plekken dus parkeerden we Michiel aan de tafel en ging ik op jacht naar eten. Ik heb 20 minuten gewacht op de eerste gang; Mexicaanse tacos. Vervolgens liepen we wat rond, haalden we een glaasje wijn, parkeerden we Michiel weer en haalde ik Amerikaanse spareribs. Allemaal erg lekker maar wat een gedoe met die rijen en gebrek aan plek.
Toch was de sfeer nog steeds leuk en de wijn en het eten lekker.
Ik denk dat dit echter wel de laatste keer was dat we naar Luna 1878 gaan. Het was leuk, maar een derde keer wordt wat teveel. Desalniettemin, ontzettend leuk. Ik hoop op een vergelijkbare markt onder de sterrenhemel in de zomer. Mmm.. zomer..
In plaats daarvan: Luna 1878, de markt waar we vorige week naartoe zijn gegaan. We waren daar zo enthousiast over dat we graag een tweede keer sfeer wilden proeven. Gisteravond regende het ontzettend hard, we hadden beiden geen paraplu en toch trotseerden we weer en wind om naar de markt te gaan. Gelukkig was de markt zelf overdekt..
Eenmaal aangekomen, schrok ik me een hoedje. Het was minstens twee keer zo druk als de vorige keer! Minstens! Kennelijk doet mond-tot-mond reclame wonderen. Bij alle stalletjes stonden enorme rijen. Tafeltjes om aan te eten was een sport. Na een tijdje vonden we twee plekken dus parkeerden we Michiel aan de tafel en ging ik op jacht naar eten. Ik heb 20 minuten gewacht op de eerste gang; Mexicaanse tacos. Vervolgens liepen we wat rond, haalden we een glaasje wijn, parkeerden we Michiel weer en haalde ik Amerikaanse spareribs. Allemaal erg lekker maar wat een gedoe met die rijen en gebrek aan plek.
Toch was de sfeer nog steeds leuk en de wijn en het eten lekker.
Ik denk dat dit echter wel de laatste keer was dat we naar Luna 1878 gaan. Het was leuk, maar een derde keer wordt wat teveel. Desalniettemin, ontzettend leuk. Ik hoop op een vergelijkbare markt onder de sterrenhemel in de zomer. Mmm.. zomer..
donderdag 16 augustus 2012
Lang leve Photoshop!
Men neme twee mislukte foto's, mixt ze met wat Photoshop-toepassingen en voila, een geslaagde foto:
woensdag 15 augustus 2012
Goudzoeken in Bendigo
De volgende ochtend zijn we, na een ontbijtje, meteen naar de Central Deborah Gold Mine gereden, om een van de eerste rondleidingen te pakken en de drukte voor te zijn.
We gingen voor de tour van 75 minuten waarbij we ruim 60 meter ondergronds gingen. Eerst moesten we een helm op, en een riem waar een batterij van 2,5 kg aan hing die de lamp op onze helm van stroom voorzag.
Vervolgens gingen we met een lift in 90 seconden 61 meter ondergronds. En daar kregen we een zeer informatieve rondleiding.
Het was heerlijk om na 75 donkere en koude minuten weer bovengronds te zijn! Daar bekeken we nog wat machines en konden we zelf goud zoeken.
Helaas, ik had nog de stille hoop een korrel goud te vinden (of een brok..) maar dat is me niet gelukt!
Na de Bendigo gold mine, reden we terug richting Melbourne met een lunchstop in Maldon waar een klein marktje was.
Met een volle maag reden we verder naar Melbourne om daar nog bij het tuincentrum inkopen te doen. Een mooie vijver heeft waterplantjes nodig, enzovoort. Afijn, mijn volgende blogbericht zal vermoedelijk over het dakterras gaan!
We gingen voor de tour van 75 minuten waarbij we ruim 60 meter ondergronds gingen. Eerst moesten we een helm op, en een riem waar een batterij van 2,5 kg aan hing die de lamp op onze helm van stroom voorzag.
Vervolgens gingen we met een lift in 90 seconden 61 meter ondergronds. En daar kregen we een zeer informatieve rondleiding.
Het was heerlijk om na 75 donkere en koude minuten weer bovengronds te zijn! Daar bekeken we nog wat machines en konden we zelf goud zoeken.
Na de Bendigo gold mine, reden we terug richting Melbourne met een lunchstop in Maldon waar een klein marktje was.
Met een volle maag reden we verder naar Melbourne om daar nog bij het tuincentrum inkopen te doen. Een mooie vijver heeft waterplantjes nodig, enzovoort. Afijn, mijn volgende blogbericht zal vermoedelijk over het dakterras gaan!
Abonneren op:
Posts (Atom)